MBACFWebzeker

U bevindt zich hier::/Martijn Benschop

About Martijn Benschop

This author has not yet filled in any details.
So far Martijn Benschop has created 38 blog entries.

Greenhouse

2018-09-04T14:55:09+00:00

Op Asante hebben we in de afgelopen jaren al een aantal greenhouses gehad. De laatste is gebouwd in 2014. Hier worden tomaten verbouwd. De tomatenoogst wordt verkocht aan lokale hotels, een supermarkt, maar ook aan buren en het eigen personeel.

De kinderen en de medewerkers leren de tomaten te planten, te verzorgen, te oogsten en ook te verkopen. Vooral als er weinig regen valt, en de tomaten duur zijn, wordt er een leuke cent verdiend op Asante. Hiermee kunnen we opnieuw investeren in de kas en levert Asante ook een lokale bijdrage aan het voortbestaan van het kindertehuis.

Koken

Koken wordt in Kenia traditioneel op een jiko gedaan. Omdat houtskool steeds schaarser wordt, koken we soms ook op een gasfornuis, gevoed door een gasfles. Dit is erg duur. In 2011 hebben we van Wings of Support een Energy Saving Stove gekregen. Hiermee kan met weinig brandhout/kolen lang gekookt worden. Thijs bedacht een pan met een tussenschot waardoor twee gerechten in 1 pan kunnen worden gekookt.

Dankzij een mooi ander project hebben we nu ook een oven. Klaar om brood en cakes te bakken!

Greenhouse2018-09-04T14:55:09+00:00

How Are You

2018-09-04T14:57:43+00:00

April was een natte vakantiemaand, maar met super gezellig bezoek uit Nederland! Met kinderen uit de buurt en veel kennissen werd het 10 jarig jubileum in Asante gevierd.

We vroegen de kids een briefje te schrijven hoe het met ze gaat. Lees hieronder de brief van Lukas (zie foto John Matiro en Lukas Maina VLNR).

Dear All,

How are you. I hope you are fine and okay.

Iam writing this letter to tell you that in school aim working hard and I was behaving well.  I finished the teachers work and I do what I am told. In the end term exam I worked hard and I got 300marks and I was number 22 and I was rewarded. In school we are eating healthy food and everybody is strong.

At home it is well and the sheep are eating well and iam also giving them water together with the cow. There is a sheep which has a lamb and it growing. In the green house there are so many tomatoes and we have started selling them and we are getting money. The chickens are healthy and they are laying eggs. In the morning we wake up and we run in the field after that we do our duties then we take our mouthwatering breakfast. We go for tuition do our homework; we go for our break then back to class and continue with homework. After lunch we do evening games them we bathe and lastly we do beadwork project. At night we sing and pray then we take our supper, watch and go to sleep at 8.30p.m.

From Luke Maina

Omdat we 10 jaar bestaan, willen we in 2018 zoveel mogelijk eigen sponsoren vinden voor het schoolgeld van de kinderen. Zij vinden het heel erg leuk om met een ‘eigen’ sponsor te communiceren en voelen zich nog meer gemotiveerd om hun beste beentje voor te zetten.

Willen je zelf gaan kijken hoe het er op Asante aan toe gaat, dat kan altijd!

Neem contact met ons op via info@africanchildfoundation.nl

Warme groet,

namens alle Staff en Kids van Asante Childrens Home en alle vrijwilligers namens Stichting African Child Foundation,

Germaine

How Are You2018-09-04T14:57:43+00:00

We bestaan 10 jaar

2018-09-04T14:59:02+00:00

10 Jaar Kids in Asante! In 2018 kijken we terug op 10 jaar KIDS in ASANTE! Hoe het allemaal is begonnen met Asante Childrens Home en wat doet Stichting African Child Foundation?

Het gebeurde na een eerste kennismaking met de vriendelijke Keniaanse bevolking tijdens een stage van de Edesche Matthis van Hunnik in de Keniaanse stad Kitui.
Matthis vroeg zijn vader Thijs om langs te komen in dit bijzondere Afrikaanse land.

Thijs raakte onder de indruk van de armoede, maar ook van de veerkracht en humor van de lokale bevolking en besloot een steentje bij te dragen. In 2006 doneerde hij, samen met bevriende ondernemers, geld om een compound met een huis te kopen in de buurt van Naivasha.

Dat was de start van Asante Childrens Home!

Daarna volgden de Keniaanse autoriteiten, officiële papieren, verbouwingen, het bouwen van een extra huis voor de manager, een muur om de compound en de installatie van een waterpomp.

In 2006 is er in Kenia een Trust opgericht; in 2007 is er in Nederland de Stichting African Child Foundation (ACF) opgericht.

De stichting zorgt ervoor dat de (veelal) Nederlandse donaties goed worden beheerd en rechtstreeks ten goede komen aan de ontwikkeling van de kinderen in Asante Childrens Home. De stichting voldoet aan de ANBI eisen; dit betekent dat alle donaties door de donoren voor de belasting kunnen worden opgegeven.

Eind 2007 werden de eerste kinderen via de officiële instanties toegewezen (Ministry of Gender, Children & Social development). Vanaf 2008 kwamen er nog meer kinderen binnen en daarom vieren we in 2018: 10 Jaar KIDS in ASANTE!

Alle Nederlandse betrokkenen leveren hun bijdrage aan dit mooie project geheel op vrijwillige basis. In Kenia werkt Asante uitsluitend met lokale mensen.

Asante is een kleinschalig project, met een lokale impact:

23 kinderen tussen de 5 en 20 jaar wonen op Asante en worden er voorzien van zorg, onderdak en scholing.
7 medewerkers ontvangen salaris van Asante en kunnen zo in hun eigen onderhoud voorzien;
4 leraren hebben hun baan op de Asante school en zorgen hiermee voor hun eigen gezin;
10 kinderen in de buurt van Asante worden volledig gesponsord via Asante voor hun schoolgeld;
4 vrouwen (moeders) worden door Asante medewerkers gecoacht op zelfredzaamheid;
40 jonge kinderen uit de buurt, kunnen naar de Asante school voor primair onderwijs;
diverse (kleine) ondernemers uit de buurt worden betaald voor hun diensten en producten, zoals het leveren van melk, hout, graan, het doen van de boekhouding en het uitvoeren van diverse onderhoudsklussen, bijlessen of het geven van een voetbaltraining.

Kortom; met het project Asante Childrens Home geven we meer dan 100 mensen een kans op een beter leven!

We gaan je in de komende maanden nog veel meer vertellen over de afgelopen 10 jaar maar willen je ook meenemen in de plannen voor de komende jaren. We hebben voldoende ambities!

We laten een huis bouwen op de compound, er zit een nieuwe ronde tomatenplanten in de kas en we willen dit jaar voor alle kinderen een individuele schoolgeld sponsor vinden!

Mocht je meer willen weten, Asante willen bezoeken, ook een bijdrage willen leveren als particulier of bedrijf, dan nemen we heel graag contact met je op!

Warme groet en hartelijk dank,
namens Asante Kids & Staff
en bestuur Stichting African Child Foundation

Germaine

We bestaan 10 jaar2018-09-04T14:59:02+00:00

Januari 2018 – New Year, New Schools!

2018-09-04T15:16:31+00:00

2018 is een bijzonder jaar! Niet alleen voor Asante een jubileum – 10 jaar kids in Asante – maar ook voor veel kids een nieuwe uitdaging op een nieuwe school. Nadat alle kinderen weer terug waren van hun tijdelijke gastgezin, moesten we gaan shoppen voor alle uniformen en wat er allemaal op de schoollijsten staat.

De scholen zijn streng; je moet exact hun voorgeschreven uniformen, schoenen en voor de boarding-scholen ook alle persoonlijke verzorgingsartikelen, matrassen, lakens etc.etc. aanschaffen. Op de eerste schooldag wordt iedereen uitgebreid gecontroleerd.

Daarnaast moet uiteraard het schoolgeld tijdig worden overgemaakt. De rijen bij de banken waren enorm; de uniformenwinkel was zelfs op zondag en Nieuwjaarsdag open en op de markt wordt eindelijk weer wat geld verdiend. Omdat plastic tasjes nu overal in Kenia verboden zijn, moet je niet vergeten je eigen boodschappentassen mee te nemen. Ook wij kopen er jassen, schoenen en rubberen laarzen.

We geven de oudere kinderen een eigen boodschappenbudget op basis van hun scholen; zij gaan zelf naar de stad en nemen er de tijd voor. De jongeren helpen we met shoppen, ze gaan wel zelf met hun boodschappenlijst aan de slag, maar ze hebben nog veel hulp en advies nodig.

Luke en John zijn superblij en trots op hun nieuwe uniformen en al hun spullen, nodig voor hun nieuwe school ‘Naivasha Boys’. Luke vertelt me regelmatig ‘ I am so happy to go to that school’ en bijna dagelijks checkt hij zijn spullen opnieuw en opnieuw. Ze moeten hier nu 3 jaar gaan knallen; hoe beter hun eindexamen hoe beter hun kans op een goede middelbare school straks.

Kelly gaat met Paul, David, Michael, Peter, Jerry en Tyson naar de school verderop in het dorp. Dit is een grote school met veel klassen waar ze zich goed kunnen mengen met allerlei andere kinderen. Omdat ze een heel klein schooltje gewend zijn, zijn we heel benieuwd hoe ze op hun nieuwe plek gaan presteren. Ze hebben een hele goede basis, dus het moet ze echt wel gaan lukken. Maria, de social worker, heeft goede contacten gelegd met de directeur van de school en gaat het strak opvolgen.

Heel erg mooi dat we de kinderen naar school kunnen laten gaan, dank aan alle sponsoren!

Dankzij de Kerstactie van de African Child Foundation kunnen er in 2018 weer behoorlijk wat schapen kunnen worden aangeschaft. Net voor de Kerst hebben we er nog 3 verkocht; de andere schapen zijn nu ook te koop en, ter vervanging, wordt er nu gezocht naar lammetjes van de beste soort. Alle gulle gevers, heel erg bedankt!! Ook dank voor het kopen van kippen, kerstbroden en flessen wijn!

Ook in 2018 houden we je op de hoogte van de gebeurtenissen in Asante Childrens Home. Voor ons weer een bijzonder jaar; we vieren het 10 jarig lustrum van de meeste kinderen in Asante!

Namens Asante kids & staff, en alle vrijwilligers,
Dank, Tot Ziens en Warme groet,

Stichting African Child Foundation

Januari 2018 – New Year, New Schools!2018-09-04T15:16:31+00:00

December 2017

2018-09-04T15:12:26+00:00

December is de laatste maand van het jaar en voor de Asante kids betekent dat een lange vakantie. 3 januari begint het nieuwe schooljaar weer. Dit keer zijn heel veel kinderen ondergebracht bij gastfamilies, voor langere tijd om ze zo ook eens een ‘ ‘normaler’ leven buiten een kindertehuis te laten ervaren. Ze zijn bij familie van de medewerkers, bij goede bekenden uit de buurt of van de kerk of bij eigen familie (tante of oma). Margaret is een van de kinderen die op Asante is gebleven. Vanwege haar puberteit en gedrag, vond de Asante leiding het niet verantwoord haar voor lange tijd bij een tante onder te brengen. Maggy heeft eindexamen gedaan en moest wachten op de toewijzing van haar vervolgonderwijs. Ondertussen is ze een kleine week naar een meidenkamp geweest, waar meisjes van alles geleerd krijgen over hygiene, persoonlijke verzorging en sexualiteit. In Kenia ben je na het beëindigen van je lagere school, echt een vrouw, terwijl je eigenlijk pas 13 of 14 jaar bent.

De afwezigheid van veel kinderen geeft op het huis de mogelijkheid om wat pittige onderhoudsklussen te laten uitvoeren. Zo zijn de slaapkamervloeren aan onderhoud toe, vanwege de continue lekkages, moet er een dak vervangen worden op Holland House en er moet veel geschilderd worden. We hebben geleerd dat onderhoud echt nodig is, niet alleen om verdere schade te voorkomen maar ook om het huis hygiënisch te kunnen houden.

Ook op het schooltje wordt er veel opgeknapt; de gedoneerde vrachtwagenbanden krijgen een vrolijk kleurtje en worden half in de grond gegraven. Je merkt dat het steeds duurder wordt ook om de arbeid te laten verrichten. Betaalde je in 2008 nog maar 500ksh, tegenwoordig komt een schilder niet meer voor minder dan 1200ksh per dag.

Naast de klussen in en om het huis wordt er ook weer hard gewerkt in het greenhouse om nieuwe tomaten te planten. Goed nieuws; er is een lammetje geboren, de tweede dit jaar. Begin december zijn alle ouders van gesponsorde kinderen, die niet in Asante wonen, bijeen gehaald en onder begeleiding van Kezia, de manager, en een coach / motivator zijn er thema’s besproken rondom armoede en de plichten van de ouders (veelal is er alleen maar een moeder). Er komt een vervolg op in 2018.

We hebben in Nederland voor Asante een Kerstactie opgezet. Zo verkochten we wijnen en Kerstbroden, maar hebben mensen ook kippen en schapen voor Asante kunnen kopen. Mocht je nog interesse hebben, laat het even weten of check de website voor de kerst kado’s. Schapen en kippen zijn uiteraard het hele jaar welkom!

Wij kijken dankbaar en tevreden terug op een mooi jaar voor Asante Childrens Home; we hebben vanuit Stichting African Child Foundation (ACF) weer veel voor de kinderen en medewerkers kunnen en mogen doen dankzij alle donaties die we hebben mogen ontvangen. Heel veel dank daarvoor!

We hebben een nieuw bestuur voor de ACF met Mark, Sarika en Desiree. We gaan volgend jaar een jubileumjaar tegemoet; met 10 Jaar Kids in Asante!

Namens alle Asante kids, Asante medewerkers en alle vrijwilligers wensen wij u Mooie en Gezellige Kerstdagen en een heel Goed en Gezond 2018!

Germaine

December 20172018-09-04T15:12:26+00:00

Kelly Muthoni in Hospital

2018-09-04T15:11:02+00:00

Kelly (9 jaar) was vervelend terecht gekomen tijdens handstand spelletjes in huis. Omdat dit eigenlijk niet binnenshuis mocht, heeft ze het verzwegen tegen de leiding. De volgende dag kreeg ze een hele dikke voet en er kwam ook een dikke bult op de binnenkant van haar enkel. Toen het een dag later nog erger werd, is de matron met Kelly naar de dokter gegaan. Ze moest rust houden en uiteraard wat pillen nemen. Na een week werd het niet beter en zijn ze naar het lokale (governmental) ziekenhuis in Naivasha gegaan. De dokter zei dat ze moest blijven. Ze kreeg een bed in de Pedeatric (kinderafdeling). Een kamer met 8 bedden (allemaal verschillende donaties, vermoed ik) en uit de X-ray foto bleek dat er toch een breukje zat op haar enkel, echter op een andere plek dan waar de bult was ontstaan. De dikke bult ging vervolgens ook nog pus afgeven.

Dokters en zusters staakten al maanden; ze willen meer salaris. Eenmaal per dag komt er een (stagiair?) dokter langs met een karretje met wat medicijnen en verbandmateriaal. De antibiotica wordt ingespoten in de arm en de wond wordt schoongemaakt. Haar been rust op een blok.

Op haar kamer liggen kinderen met breuken en brandwonden. Vreselijke brandwonden door ongelukken met de jiko (kookstoof) of gekookt water, hete thee of zelfs kinderen die een pan kokende rijst over zich heen trokken toen de moeder wegliep om de was binnen te halen. De kinderen zien er verschrikkelijk uit en hebben enorme pijn; er ligt een baby, een jongetje van 1,5, een meisje van 3 jaar en een jongen van 11. Ze zijn verbrand over heel hun gezicht of juist hun benen. Halverwege de week worden er ook nog twee zusjes binnengebracht; zij hebben rijst in gekookt water over zich heen gekregen.

Als ouder of ‘ guardian’  ben je verplicht in het ziekenhuis bij je kind te blijven. Je slaapt in hetzelfde bed als het kind. De meeste ‘moeders’  liggen dan ook de hele tijd te slapen. Tussen 13-14u is er bezoekuur. Als je geluk hebt, komen er familieleden of kennissen langs die je iets te eten brengen. Voor de patiënt is er ‘s ochtends pap en tegen 17 uur is er nog een warme hap. Er is gelukkig wel een tentje aan de rand van het ziekenhuis waar je wat eten kunt kopen. Wij brengen tussen de middag vers gekookt voedsel, en omdat ik er toch was, was dat een mooie taak voor mij. Je wacht voor een bezoekershek tot het 13 uur is; als het hek open gaat, krijg je een stempel op je arm. Dat betekent dat je ‘visitor’ bent. Ze willen voorkomen dat patiënten wegrennen uit het ziekenhuis zonder te betalen. De eerste dag krijg ik ook een stempel, omdat ik erom vraag, maar omdat vervolgens mijn broek en shirt onder de inkt zitten, zie ik er de volgende dagen van af. De Mzungu (blanke) is geen risico, er ligt geen Mzungu in dit ziekenhuis.

Soms krijg ik de opdracht om medicijnen te halen (we noemen hier alles ‘medicines’ …); de ziekenhuis Pharmacie knikt nee als ik ze het briefje laat zien, blijkbaar out-of-stock (?), en verwijst me naar een pharmacist buiten de poort (aan de overkant van de weg). Het medicijn blijkt een soort van ‘ijzer-supplement’, eenmaal daags 7,5ml.

Kelly krijgt koorts, ze noemen het malaria. Het stikt er van de muggen; er zit maar weinig glas in de ramen en waarschijnlijk blijven ‘s nachts de lampen aan. Ze krijgt anti-malaria medicijnen en we worden geadviseerd een muggennet mee te brengen, als we dat willen. Misschien zouden die er standaard moeten hangen in een ziekenhuis, bedenk ik me. Ik zie maar twee netten, die van Asante en die van de buurjongen, Brian. Je kunt zien dat dit een welvarender gezin is; er komen tussen de middag veel kennissen met eten en zelfs chocoladekoekjes en ze bidden hardop de hele rozenkrans voor het verbrande jongetje. Hij kan na een paar dagen weer lopen maar de littekens zullen blijven.

Ik koop een studieboek en schriftje voor Kelly, dan kan ze tenminste wat bij blijven met school. Ohja, Germeen, da’s een goed idee. Tja, daar hadden ze zelf niet aan gedacht. Ik breng wat Engelstalige modebladen mee, die wil iedereen wel doorbladeren; ‘ rare mzungu met rare kledingstijlen’ ze hebben weer wat te lachen.

Kelly is pienter, ze is een van de weinigen op Asante die bijdehand is; ze snapt en kan veel en is prima in de omgang voor haar 9 jarige leeftijd.  Ik hoop dat het goed met haar enkel komt. Ze wil echter niet eten. Dat is een drama. Ze wil niks, behalve watermeloen. Tuurlijk, Germeen haalt wel weer een watermeloen ;-). Ze vertelden me dat ze een ‘stick’ voor haar hadden gekocht om mee te lopen. Ik dacht aan een kruk (dom natuurlijk) het bleek  een bezemsteel. Ze hinkt ermee naar het toilet en terug. Ohja, aunty Germeen, kun jij even doortrekken, want ik kan niet bij het touwtje, tuurlijk!

In de hoek ligt een meisje van een jaar of 15, ze krijgt nooit bezoek. Het blijkt dat ze epilepsie heeft, ze valt soms weg en dan gaat er iemand om een zuster roepen. Haar ouders hebben haar gebracht maar zijn nooit meer terug gekomen. Ze ligt er al maanden. Ze weet ook niet hoe ze ze kan bereiken; het opgegeven telefoonnummer bij de ‘ inschrijving’  blijkt niet juist…..geen geld, geen idee, geen thuis…this is Africa….

Kelly moet nog een tweede X-ray; die moet cash afgerekend worden (500 shilling, ongeveer 5 euro). Risper en Salome wisselen de wacht om op Kelly te passen. Risper vindt het er vreselijk, Salome vindt het wel okay om daar te zijn en een beetje te praten met iedereen. Ze weet ook alles, vannacht is er een vrouw bevallen van een tweeling Germeen, de tweeling is gezond, maar de moeder heeft de bevalling niet overleeft. Haar vader was net op tijd om haar de laatste zegen te geven. De andere kinderen waren er ook bij. Ze huilden heel hard.

Er zijn ook nauwelijks faciliteiten; het ziekenhuis was een paar jaar redelijk op orde maar de laatste tijd lijkt het er weer slechter. Voor een Keniaans overheidsziekenhuis is Naivasha echter best okay. Het gebrek aan goed personeel is echter een feit. Dit komt natuurlijk ook doordat de verpleegsters al maanden staken in het hele land; het lijkt alsof het ze geen bal kan schelen. Ik ben geen dokter, maar ik zou er wat graag aan de slag gaan om het ziekenhuis te verbeteren. Er moeten toch mogelijkheden zijn, met lokaal overheidsgeld, met eventuele vrijwilligers, etc. Op Kelly’s laatste dag zie ik een blanke jongeman die 2 jonge mensen rond leidt. Ik probeer contact te maken; hij is een jonge dokter uit de US en werkt hier al een paar maanden. Gelukkig!  Nee, hij doet geen kinderen, alleen volwassenen. Prima, blij dat je er bent!  Het is echt nodig. De basis gezondheidszorg is nog zooooooover van goede basis….

Op maandag worden we ‘gereleast’; tegen een uur of 10 komt de dokter vertellen dat Kelly naar huis mag. Salome belt manager Kezia om het goede nieuws te vertellen. We vragen haar naar de rekening. Ze weet het bedrag nog niet, maar ze zal bellen zodra ze het weet. Om 12 uur ga ik toch maar die kant op. Nee, de rekening is er nog steeds niet. Ze zijn ermee bezig. Samen met Susan worden we naar een klein kantoortje verwezen, de dame vertelt dat ze eerst nog informatie over de kosten van de medicijnen moet krijgen. We lopen naar de apotheek; nee hoor, die hebben hun administratie op orde. We lopen terug naar de administratie-dame in kwestie; de deur zit op slot, het is inmiddels 13 uur en de dame is met lunchpauze (van 13 – 14u). Om 14 uur kloppen we weer op haar deur  ‘yes, yest, I’am almost ready’. Ze schrijft op een papiertje hoeveel we moeten gaan betalen. Het is bijna 15000 shilling (bijna 150 euro); ik vraag haar naar de breakdown, maar die krijg je pas na betaling. We betalen aan een loketje; we krijgen een bonnetje, dat we weer af moeten geven aan een andere dame en daarna halen we Kelly op; we krijgen het bonnetje terug! Dat is ons betaalbewijs, voor bij de stempelcontrole. Susan moet nog een afspraak maken voor een check-up van Kelly; we moeten nog meer medicijnen kopen (antibiotica; ook out-of-stock) en net als het heel hard begint te regenen, stappen wij met zijn allen (en al onze attributen; bezemsteel, emmers, kleding, muggennet, thermoskan, potjes & pannen) in een taxi!

Yes! Na 10 dagen ziekenhuis, on our way HOME again!

Fijn dat we dankzij onze trouwe sponsoren naast onderwijs en eten ook zo’n ziekenhuis bezoek kunnen betalen en Kelly weer op de been kunnen helpen!

Heel Veel Dank namens Staff & Kids van Asante Childrens Home en vrijwilligers van Stichting African Child Foundation,

Germaine

Kelly Muthoni in Hospital2018-09-04T15:11:02+00:00

Verkiezingen, wiskunde en bouwen

2018-09-04T15:19:59+00:00

Augustus stond, ook op Asante, in het teken van de Keniaanse verkiezingen. Het was spannend; de twee grootste partijen bleken aan elkaar gewaagd en stonden al voor de 3e keer in 10 jaar tegenover elkaar, in 2007, in 2012 en nu weer in 2017. De spanningen liepen hoog op in de grote steden, maar gelukkig bleef het in Naivasha rustig. Asante was goed voorbereid; medewerkers die niet in de buurt wonen, namen hun verlof en gingen naar hun eigen familie/regio. Er was voldoende eten ingeslagen en met de buren was overlegd wat er zou moeten gebeuren, mochten er rellen uitbreken of, erger nog, overvallen plaatsvinden. Gelukkig bleek dat allemaal niet nodig.

 Wiskunde

John Mugo is een goede bekende van Asante, zit in het laatste jaar van de universiteit, waar hij studeert voor leraar Wiskunde. Hij vroeg Asante of hij wat kon bijverdienen om zo het laatste deel van zijn studie te betalen. Natuurlijk kan dat, voor goede mensen is er altijd werk. We vroegen John of hij wiskunde (bij-)lessen kon geven aan alle Asante kinderen en de andere gesponsorde kinderen. Augustus is namelijk een vakantiemaand en een mooie gelegenheid om extra activiteiten te kunnen doen. Het bleek een win-win-situatie; Asante blij, John blij en de meeste kids blij. Helaas is wiskunde niet voor alle kids een favoriet schoolvak.

Bouwen

Met hulp van Wings of Support is Asante begonnen aan de bouw van een nieuw klaslokaal. Dit lokaal wordt groter en mooier dan de andere klaslokalen. We willen dit lokaal ook gebruiken voor computerlessen en lessen aan jongeren of volwassenen. De donatie kwam precies op het juiste tijdstip binnen. Bouwen in augustus was perfect omdat dan de rest van de school niet gebruikt wordt. Nu moet alles goed drogen voordat er straks geverfd kan worden. Als je het leuk vindt om in oktober of november te komen schilderen, ben je van harte welkom!

Vanaf dinsdag 29 augustus starten de kinderen weer op school en beginnen ze aan de laatste termijn van het jaar. Vooral voor Margaret een heel spannende periode aangezien zij het eindexamen moet gaan doen van het ‘primary onderwijs’. We hopen dat zij extra veel steun heeft gehad aan de bijlessen van John.

Bestuur ACF

We hebben een nieuw bestuur voor de Stichting African Child Foundation; met Mark, Desiree en Sarika zijn we er klaar voor om de volgende fase van Asante Children’s Home te ondersteunen en de stichting verder te professionaliseren. We hebben er allemaal veel zin in!

Wist je dat elk bestuurslid zich geheel belangeloos inzet en dat 99,9% van alle ontvangen donaties op de bankrekening van de stichting rechtstreeks ten gunste komt van de kinderen in Kenia. De enige kosten in Nederland zijn de bankkosten van de ING bank. Helaas kunnen we daar niet onderuit 🙂

Wil je ook meehelpen, heb je tips voor ons of wil je juist een keer gaan kijken bij Asante Childrens Home, dat kan natuurlijk ook! We hebben er een klein maar prima gastenverblijf en je kunt mee eten op het huis.

Laat het ons weten via info@africanchildfoundation.nl

Vriendelijke groet,

namens Asante Kids, Staff en Stichting African Child Foundation

Germaine van Teeffelen

Verkiezingen, wiskunde en bouwen2018-09-04T15:19:59+00:00

Mei 2017 – vakantie!

2018-09-04T15:24:08+00:00

Vakantie

April is een vakantiemaand. Dan komen ook de kinderen die naar Boardingschool gaan terug naar Asante Childrens Home. Wat doen de pubers op Asante; ze maken huiswerk en helpen mee in de dagelijkse klussen als koken, wassen en de kleinere kinderen vermaken.

Via Yvonne konden we een grote rozenkwekerij rond het meer van Naivasha bezoeken. Ze kweken hier met name anjers en rozen voor de Nederlandse en Engelse markt. Het bezoek was indrukwekkend; we kregen uitleg over het groeiproces, het snijden en verpakken en zelfs een heuse powerpoint presentatie in een echte vergaderzaal met koekjes en cola. De presentatie ging over het maatschappelijk ondernemen van deze grote kwekerij; ze investeren in het opleiden van gemotiveerde medewerkers, bieden banen aan 70 dove mensen, hebben een eigen day-care, clinic en lagere school waar medewerkers hun kinderen kunnen brengen en bieden aan een groot deel van de medewerkers zelfs huisvesting.

Pubers

De Asante pubers vonden de trip echt interessant en ze vinden het vooral leuk om juist een keer niet met de kleintjes op pad te hoeven. Zo hebben we ook regelmatig de stad Naivasha bezocht en geprobeerd in een paar internet-cafe’s te ‘ googlen’  en een eigen emailaccount aan te maken.

Samuel zit in Form 3, maar is momenteel serieuzer met voetbal dan met school. Alex, Grace en Pauline doen Form 1, het eerste jaar van het voortgezet onderwijs, op verschillende scholen. Margaret moet Class 8 dit jaar afronden met een examen en Lucy is voor het eerst op een boardingschool gestart in Class 6. Ze zegt dat het goed gaat, maar ze mist Asante en haar broertje enorm. De overgang van een dag-school naar een boarding-school is groot. Je bent 3 maanden van huis en er zijn vaste programma’s en strenge regels voor  alle dagen, die van 4.30 tot 21.30 uur duren.

Alex is positief veranderd; hij is een stuk socialer geworden, neemt verantwoordelijkheid en vertelt honderduit. De meiden daarentegen hebben onderlinge ruzietjes en spreken zich nauwelijks uit. Om Margaret maken we ons het meeste zorgen; ze bezoekt haar moeder in de gevangenis samen met Maria, de sociaal werkster. Officieel moet haar moeder tot 2019 zitten, maar mogelijk mag ze er eerder uit. Haar moeder heeft uiteraard helemaal niks en vraagt aan Maggy heel goed haar best te doen op school zodat ze gezamenlijk straks weer een leven kunnen opbouwen. Het is moeilijk te achterhalen of Maggy dat ook als een goed toekomstperspectief ziet.

Met extra donaties van Stichting Peter van Vliet foundation organiseren we computerles en keyboard les voor de kinderen tijdens de vakantie. De computer leraar is duidelijk niet gewend om aan kleine kinderen les te geven en het is grappig te zien hoeveel moeite hij moet doen om ze in bedwang te houden. Sommigen pikken het supersnel op; anderen tonen (nog) geen interesse.

Leiderschap

Yvonne had spelletjes meegenomen en we organiseerden twee keer een spelletjesmiddag voor de kids. Ook diverse kinderen van buiten Asante werden uitgenodigd. De oudere kids werden benoemd tot spelleiders, en de kleintjes mochten in teams, met zelfverzonnen teamnamen, vol jeugdig enthousiasme deelnemen. Leuk om een beetje leiderschap te trainen met de oudste Asante kids; ze waren trots op hun rollen; compleet met pet en scheidsrechterfluitjes.

Er kwamen 3 meiden van 18 jaar langs van een kindertehuis uit een dorp verderop. De Social Worker vroeg of deze meiden hun leiderschaps-skills mochten laten zien op Asante. Ze vertelden alle drie een verhaal over de eigenschappen van goede leiders en dat iedereen, of je nu wel of niet in een kindertehuis zit of wees bent, verantwoordelijk is voor zijn of haar eigen leiderschap.

Droogte

Al sinds januari was het erg droog in Kenia. Ik had natuurlijk wel gelezen en gehoord over de droogte in de Hoorn van Afrika; Somalie, Ethiopie en Noord Kenia, maar me niet echt beseft dat het dus ook voor de rest van het land gevolgen heeft. Zelfs in april was er nog geen regen, terwijl het in voorgaande jaren dan toch echt wel regende. Er waren geen aardappels meer te koop; ja ze waren er wel, maar wel driemaal zo duur dan wat ze normaal kosten. We aten op Asante dus geen aardappels, wel bonen, veel bonen; rode, zwarte en bruine bonen. Blijkbaar was ook het maismeel, voor de Ugali, in prijs verdubbeld vanwege de droogte en schaarste. De Asante medewerkers vertelden me lachend dat mensen nu dus maar chapati eten in plaats van aardappelen en ugali. Chapatis waren eigenlijk altijd luxer eten, maar door het gebrek aan regen verandert alles. Het tekort aan regen levert wel extra inkomsten op Asante. Buren kochten altijd al water op Asante, maar nu kwamen er ook mensen met hun
jerrycan langs de weg op  Asante water kopen. Waarschijnlijk kost de electriciteit om het water te pompen meer dan dat het water oplevert, maar het is altijd goed om buren te kunnen helpen.

Registratie

De vernieuwing van de Kindertehuis registratie verloopt gestaag.  De tweede audit heeft plaatsgevonden nadat we het reisgeld aan de inspecteur hadden betaald. Er zijn officiële aanbevelingen gedaan, zoals het verwijderen van de toiletpotten om er de ‘normale’ hurktoiletten van te maken. Daarnaast moeten er gescheiden douches voor jongens en meisjes komen. Alle brandblussers moeten vervangen worden en er moet er een bliksemafleider komen en emmers met (blus) zand onder een afdak. De slaapkamers hebben dringend een schilderbeurt nodig en er zou een verpleegster in dienst moeten komen of in ieder geval eenmaal per week moeten langskomen om de kinderen te controleren. Ook moeten er officiële tekeningen komen van alle bouwwerken op de compound. Het voelt als ‘geldklopperij’ en bureaucratie, maar als Charitable Childrens Institute in Kenia heb je ermee te maken en zullen we moeten bepalen hoe we zo goed mogelijk aan een deel van de eisen tegemoet kunnen komen. Het belangrijkste
deel voor de definitieve beoordeling wordt in Nairobi uitgevoerd en betreft de financiële audit. Ze zijn al sinds februari bezig 🙂

Back to School

Op 2 en 3 mei begonnen de scholen weer na de April vakantie. Uiteraard weer een drukte van belang bij de banken, de schoenmakers, uniformwinkels en de bookshops. De pubers kunnen zichzelf al klaar maken; voor de kleintjes moest Susan nog allerlei herstelwerkzaamheden aan rugzakken en uniformen verrichten. Verder natuurlijk de gebruikelijke klussen als schoenenpoetsen, schoenen kopen en nieuwe veters in de oude schoenen :-). Het grootste deel van de schoolgelden konden we dit trimester via internetbankieren afhandelen, zodra er weer netwerk in de lucht hing. Safaricom, een van de grote telecomleveranciers in Kenia, had een software storing en lag er anderhalve dag uit. Mensen zijn behoorlijk afhankelijk geworden van hun mobiele telefoons en stonden in rijen voor een Sim-kaart bij andere providers. Betalen in Kenia gebeurt al vele jaren via Mpesa, een electronisch betaalsysteem via je telefoonnummer.

In de vorige nieuwsbrief vroegen we nog om een schoolfee sponsor voor Jeff; dat is gelukt! Ook voor de laatste binnenkomer Francis! Dit betekent dat de 13 junioren van Asante nu allemaal een sponsor voor 2017 hebben; fantastisch nieuws dus! Dank!

Bestuursleden

Voor onze Stichting zoeken we een nieuw Bestuurslid met financiële achtergrond.

Na bijna 10 jaar  werkzaamheden te hebben verricht voor de ACF, gaat Daniel ons helaas verlaten. Dankzij Daniel hebben we de stichting kunnen opbouwen en zijn we uitgegroeid tot een betrouwbare ANBI waarbij we kunnen garanderen dat alle donaties in Kenia terecht komen en juist besteed worden. We zijn Daniel enorm dankbaar voor al zijn inzet en bijdragen!

Ben of ken jij iemand met financiële kennis en wil je je vrijwillig inzetten voor een aantal uren per maand voor Asante Childrens Home in Kenia?

Het werk betreft o.a. de jaarrekening, facturen en incasso’s, het opstellen en bewaken van het budget, het overmaken van gelden naar en in Kenia etc.

Daarnaast zouden we ook heel graag met onze website aan de slag willen; het mag allemaal weer een tikje moderner vinden we zelf. Heb jij zin, tijd en de juiste kennis en kun je ons hierbij helpen, dat zou fantastisch zijn!

Wil je iets anders bijdragen, heb je tips voor ons of wil je juist een keer gaan kijken bij Asante Childrens Home, dat kan natuurlijk ook! We hebben er een klein maar prima gastenverblijf en je kunt mee eten op het huis.

Laat het ons weten via info@africanchildfoundation.nl

Vriendelijke groet,
namens Stichting African Child Foundation en Kids&Staff Asante Children Home
Germaine van Teeffelen
info@africanchildfoundation.nl

Mei 2017 – vakantie!2018-09-04T15:24:08+00:00

Asante op Bushcamp 2016

2018-09-04T15:27:10+00:00

Al 5 jaar mag ik van de kindjes van Asante genieten, wat een groot geschenk is dat! Stuk voor stuk bijzondere wezentjes die steeds weer een onuitwisbare indruk bij me achterlaten. Van mijn allereerste bushcamp kan ik me kleine Mary, die nu al heel groot is, goed herinneren. Zoveel pit had ze toen al, ze kreeg een nieuwe roze winterjas. Hier was ze zo blij mee dat ze hem niet meer uit heeft gedaan, hoe warm het ook was! En kleine John, die ook al zo’n grote jongen is en altijd zijn duimpje opstak, want het gaat altijd goed met hem!

Het afgelopen jaar heb ik een paar nachtjes bij Asante mogen logeren en een beetje mogen delen in hun leven, hun thuis. Wat heb ik me daarover verwonderd, zo gedisciplineerd dat de kindjes zijn. Als ze uit school komen wordt er eerst huiswerk gemaakt, daarna pas gespeeld. De kindjes hebben allemaal taken in het huishouden, zo leren ze veel, voor zichzelf te zorgen en draagt iedereen een steentje bij. Voor elke maaltijd wordt er gezongen en gedanst, met veel plezier, de kindjes spreken hiermee hun dankbaarheid aan god, voor alles wat ze hebben. Dit maakte ook veel indruk op me.

We zijn met de kindjes die dit jaar niet meekonden op Bushcamp in de stad frietjes gaan eten, met z’n allen in een Matatu, wat een feest! Echt een schoolreisje!

De kindjes waren al een hele tijd bezig met Bushcamp, ze verheugden zich er zo op! De tassen waren al heel vroeg ingepakt en ze deelden hun herinneringen. Ik werd me extra bewust van de indruk die bushcamp maakt op de kindjes. Vanaf het moment dat ik er was werd er naar de begeleiders gevraagd, of bepaalde mensen erbij waren en wie er allemaal bij waren. Ze vroegen of ik me bepaalde momenten en avonturen kon herinneren van bushcamp. Het voorlezen elke avond voor het slapen gaan, wat ik vorig jaar deed met de allerkleinste meisjes: Kelly, Winnie, Ashwintha, Joy en Jane, had toch veel indruk gemaakt, al waren ze tussendoor steeds aan het giebelen, ze vroegen me of ik dat dit jaar weer wilde doen. We zongen de bekende bushcampliedjes, hadden het over alle dieren die we gezien hebben en weer zouden zien, zo was er al zoveel plezier en dan moest het kamp nog beginnen, wat een feest!

De avond voor Bushcamp werden alle tassen gecheckt en de kindjes waren helemaal door het dolle heen want het was nog maar 1 nachtje slapen voor het feest zou beginnen!

De volgende dag gingen we met z’n allen in een Matatu richting bushcamp. Bij aankomst werd er gelijk gespeeld, de kindjes werden herenigd met bushcampvriendjes van andere projecten en ze ontmoetten nieuwe vriendjes. Ook werd er veel geknuffeld met de begeleiders, het is altijd een fijn weerzien.

De kindjes worden bij hun begeleiders ingedeeld en ze horen in welke tent ze slapen. De tenten hebben allemaal namen van wilde dieren, dieren die we misschien nog wel gaan zien tijdens de safari.

Dezelfde dag werd er gezwommen, dit is altijd een hoogtepunt voor de kindjes, want er wordt niet vaak gezwommen en ze zijn dan echt door dolle heen. Allemaal bandjes om zodat iedereen blijft drijven en hup het water in! Sommigen krijgen zwemles, anderen hangen weer veilig om de nek van een begeleider heen en er is ook veel waterpret in het ondiepe badje, want daar kun je met je voetjes op de bodem staan en lekker zelf vrij bewegen. Vooral iedereen natspetteren, dat is leuk!

Tijdens de  safari is Tyson, zoals elk jaar, de allerbeste wilde dierenspotter, hij ziet de dieren vaak als eerste en hij leert de begeleiders de namen van de dieren in Swahili. We verbazen ons keer op keer hoe snel hij ze ziet! Tyson heeft er oog voor!

Jeff hebben we geleerd om handkusjes uit te delen en deze deelt hij ongelimiteerd uit aan iedereen die ze graag ontvangt. Tijdens de safari roept hij Kelly steeds in de auto voor ons en blaast haar ook een zoen toe, bloeit hier iets op?

Als we gaan varen gaan we op zoek naar hippo’s, we zien er een hoop maar komen niet te dichtbij want ze kunnen als ze willen best snel zwemmen. We zingen liedjes en zwaaien naar de kindjes en begeleiders in de andere boten. We verbazen ons steeds over de grootte van deze hippo’s, vooral als we ze later op de waterkant mogen zien bij het kamp. De kinderen ( en begeleiders ) kijken hun ogen uit. Aan het eind van de boottocht is het altijd een wedstrijd welke boot er als eerst de kant raakt.

Tijdens de wandeling op Crescent Island zien we een heleboel Giraffes, we proberen allemaal heel stil te zijn want dan kunnen we heel dichtbij komen. Wat zijn ze mooi, wat hebben ze een lange nek en wat lopen ze elegant! Tyson, onze wilde dierenspotter, gaat in z’n eentje op een afstandje even zitten om deze mooie dieren even goed te bekijken!

De kindjes houden de wandeling goed vol! De allerkleinsten van Asante, Jeff en Francis mogen lekker bij een begeleider op de rug, dat is fijn!  Aan het einde van de wandeling krijgen we allemaal wat lekkers en limonade.

Tussen alle activiteiten door worden er veel spelletjes gespeeld, er worden veel armbandjes gemaakt van de loomingbandz en we spelen onder andere het Nederlandse spel “Wie is het “? John is hier erg goed in en speelt een tijdje samen met Peter tegen Mary en Jeff.

Gedurende de week mogen de kindjes, zoals elk jaar, kleding uitzoeken. Ze worden allemaal van top tot teen in het nieuw gestoken. Dit jaar is er zelfs een sponsor die voor ieder kindje een pet, sjaal en muts heeft, met mooie kleuren en streepjes. Wat staat alles ze goed en wat zijn ze er blij mee! Trots showen ze hun nieuwe kledingstukken, wat zijn ze blij!

Op de laatste dag, de dag waarop iedereen zich voorbereid op de bonte avond, worden de kindjes geschminked. Ze mogen zelf uitkiezen hoe ze geschminked willen worden, veel meisjes kiezen voor een vlinder, de meeste jongens willen er wat enger uitzien, zij worden een leeuw. Ook worden de nagels gelakt, met glitters gestrooid, de kindjes zijn klaar voor vanavond!

Tijdens de bonte avond wordt er veel gedanst en gezongen, de kindjes hebben samen een stukje ingestudeerd, ze zingen en dansen, wat doen ze het goed! Zoals elk jaar doen de begeleiders weer het toneelstukje met het vliegtuig, hiervan vliegt altijd een motor in brand en dan wordt er een grote emmer water over de begeleider gegooid die de motor speelt die in brand is gevlogen. Zoals elk jaar moet iedereen hier erg om lachen! Een aantal begeleiders hebben een “limbo-dansact “ georganiseerd waarbij iedereen mee mag dansen en dat gaat heel goed met die Afrikaanse heupjes.

Moe maar voldaan maakt iedereen zich klaar om naar bed te gaan. Zoals elke avond gaan we gezellig met z’n allen onze tanden poetsen. We hebben allemaal een toilettasje gekregen met hierin onder andere wat zeep, een tandenborstel, tandpasta en een zaklampje. Dit moet allemaal mee naar de wastafel, het lampje is hard nodig want het is al heel snel donker. Daarna lekker de tent in en slapen, dromen over alle leuke dingen die we hebben gedaan, met een grote lach op ons gezicht. De kindjes worden nog even goed en warm ingestopt en er wordt afgesloten met een dikke knuffel. Lala Salama lieve kindjes, tot morgen!

Op de laatste dag houden we nog een zeskamp waarbij we onder andere gaan spijkerbroekhangen, degene die het langst blijft hangen heeft gewonnen. Er wordt ook zakgelopen, degene die het snelste bij de finish is heeft gewonnen. Eigenlijk is iedereen een winnaar, want we doen allemaal ons best en hebben vooral veel plezier!

Aan het einde van deze laatste dag heeft begeleider Elske een grote verrassing voor de kindjes! Ze heeft voor alle kindjes van Asante een deken gemaakt met daarop hun naam. Wat een groot cadeau en wat heeft ze de kindjes verrast! Heel bijzonder vinden we dit allemaal, ze heeft ons allemaal ontroerd hiermee! Bedankt lieve Elske, voor al jouw liefde voor de kindjes van Asante, je hebt ze heel blij gemaakt en wat een mooie afsluiting van dit bushcamp!

Nu lekker naar huis, nagenieten van weer een geweldig kamp en komende nacht slapen onder een prachtige, liefdevolle, warme deken met een lach van oor tot oor! Tot volgend jaar!

Esther

Asante op Bushcamp 20162018-09-04T15:27:10+00:00

Kerst en School

2018-09-04T15:28:54+00:00

December is altijd een drukke maand. Niet alleen in Nederland, maar zeker ook in Kenia. Asante maakt zich op voor de Kerst! De kinderen hebben hun schooljaar afgerond en kennen hun eindcijfers. In Kenia loopt het schooljaar van januari tot december. Pauline en Grace, de twee pubermeiden van Asante, hebben het eindexamen gedaan van het basis onderwijs. In Kenia is er 3 jaar kleuterschool en vervolgens 8 jaar Primary School. Het afstuderen is een echte ceremonie. Voor de meeste jongens in Kenia geldt aan het eind van Class 8 dat ze besneden worden en hun weg naar volwassenheid zijn gestart.

Voor de Asante meiden is er gelukkig geen besnijdenis, maar er zijn wel allerlei rituelen die ze een soort van voorbereiding geven op hun vervolg leven. Niet voor alle kinderen in Kenia geldt automatisch dat ze naar vervolgonderwijs gaan (Secundary School). Als er geen geld is in het gezin, of er is al een kind dat naar school gaat, dan kan het vaak voorkomen dat juist meisjes aan het werk gezet of aan een man geholpen worden.

Stichting African Child Foundation focust juist wel op onderwijs! Hoe langer de kinderen naar school gaan, des te beter de opleiding, des te meer kans hebben de jongeren in Kenia om een eigen bestaan op te bouwen. Grace en Pauline zijn 14 en 15 en afhankelijk van hun eindexamen resultaten, die vaak pas in januari worden bekend gemaakt, zullen zij toelating moeten doen voor het voortgezet onderwijs.

Ook Lucy gaat in 2017 naar een andere school. Zij zat in Class 5 en moet voor Class 6 naar een Boarding School (internaat). We kiezen met opzet voor een andere school. Dit is altijd een pittige overgang; van een school in de buurt waar je gewoon thuis slaapt, naar een boarding school, waar je in grote slaapzalen, een grote eetzaal en met honderden andere kinderen in een vast patroon moet gaan functioneren. Het voordeel is dat je echt aan de slag moet met je sociale vaardigheden, maar vooral ook veel tijd aan je studie kunt besteden. ‘ je wordt er hard van’ zouden we hier in Nederland zeggen. Uiteraard wensen wij Lucy alle succes toe in haar volgende stap. De ‘moeders’ op Asante en Grace en Pauline, zullen Lucy ook zo goed mogelijk voorbereiden op wat gaat komen.

Voor de andere kinderen geldt dat ze op dezelfde school blijven in 2017. Zij moeten dus aan de slag met het kaften van boeken en schriften, het (laten) repareren van hun uniformen en schoenen om vanaf januari weer volgens alle regels in hun nieuwe klas op school te kunnen verschijnen.

Voor de Kerst zal een aantal kinderen hun familie gaan bezoeken. Deze bezoekjes moeten altijd goed worden voorbereid door de sociaal werker van Asante. Voor degenen die wel op Asante blijven, wordt een dagelijkse planning gemaakt, zodat ze weten wanneer ze klusjes en wanneer ze andere activiteiten zullen gaan doen. Het versieren van het huis voor Kerst gebeurt traditiegetrouw pas op 24 december. De kerstliedjes hoor je echter nu al; de kinderen zijn er gek op!

Kerst en School2018-09-04T15:28:54+00:00