Asante op Bushcamp 2016

U bevindt zich hier:://Asante op Bushcamp 2016

Asante op Bushcamp 2016

2018-09-04T15:27:10+00:00

Al 5 jaar mag ik van de kindjes van Asante genieten, wat een groot geschenk is dat! Stuk voor stuk bijzondere wezentjes die steeds weer een onuitwisbare indruk bij me achterlaten. Van mijn allereerste bushcamp kan ik me kleine Mary, die nu al heel groot is, goed herinneren. Zoveel pit had ze toen al, ze kreeg een nieuwe roze winterjas. Hier was ze zo blij mee dat ze hem niet meer uit heeft gedaan, hoe warm het ook was! En kleine John, die ook al zo’n grote jongen is en altijd zijn duimpje opstak, want het gaat altijd goed met hem!

Het afgelopen jaar heb ik een paar nachtjes bij Asante mogen logeren en een beetje mogen delen in hun leven, hun thuis. Wat heb ik me daarover verwonderd, zo gedisciplineerd dat de kindjes zijn. Als ze uit school komen wordt er eerst huiswerk gemaakt, daarna pas gespeeld. De kindjes hebben allemaal taken in het huishouden, zo leren ze veel, voor zichzelf te zorgen en draagt iedereen een steentje bij. Voor elke maaltijd wordt er gezongen en gedanst, met veel plezier, de kindjes spreken hiermee hun dankbaarheid aan god, voor alles wat ze hebben. Dit maakte ook veel indruk op me.

We zijn met de kindjes die dit jaar niet meekonden op Bushcamp in de stad frietjes gaan eten, met z’n allen in een Matatu, wat een feest! Echt een schoolreisje!

De kindjes waren al een hele tijd bezig met Bushcamp, ze verheugden zich er zo op! De tassen waren al heel vroeg ingepakt en ze deelden hun herinneringen. Ik werd me extra bewust van de indruk die bushcamp maakt op de kindjes. Vanaf het moment dat ik er was werd er naar de begeleiders gevraagd, of bepaalde mensen erbij waren en wie er allemaal bij waren. Ze vroegen of ik me bepaalde momenten en avonturen kon herinneren van bushcamp. Het voorlezen elke avond voor het slapen gaan, wat ik vorig jaar deed met de allerkleinste meisjes: Kelly, Winnie, Ashwintha, Joy en Jane, had toch veel indruk gemaakt, al waren ze tussendoor steeds aan het giebelen, ze vroegen me of ik dat dit jaar weer wilde doen. We zongen de bekende bushcampliedjes, hadden het over alle dieren die we gezien hebben en weer zouden zien, zo was er al zoveel plezier en dan moest het kamp nog beginnen, wat een feest!

De avond voor Bushcamp werden alle tassen gecheckt en de kindjes waren helemaal door het dolle heen want het was nog maar 1 nachtje slapen voor het feest zou beginnen!

De volgende dag gingen we met z’n allen in een Matatu richting bushcamp. Bij aankomst werd er gelijk gespeeld, de kindjes werden herenigd met bushcampvriendjes van andere projecten en ze ontmoetten nieuwe vriendjes. Ook werd er veel geknuffeld met de begeleiders, het is altijd een fijn weerzien.

De kindjes worden bij hun begeleiders ingedeeld en ze horen in welke tent ze slapen. De tenten hebben allemaal namen van wilde dieren, dieren die we misschien nog wel gaan zien tijdens de safari.

Dezelfde dag werd er gezwommen, dit is altijd een hoogtepunt voor de kindjes, want er wordt niet vaak gezwommen en ze zijn dan echt door dolle heen. Allemaal bandjes om zodat iedereen blijft drijven en hup het water in! Sommigen krijgen zwemles, anderen hangen weer veilig om de nek van een begeleider heen en er is ook veel waterpret in het ondiepe badje, want daar kun je met je voetjes op de bodem staan en lekker zelf vrij bewegen. Vooral iedereen natspetteren, dat is leuk!

Tijdens de  safari is Tyson, zoals elk jaar, de allerbeste wilde dierenspotter, hij ziet de dieren vaak als eerste en hij leert de begeleiders de namen van de dieren in Swahili. We verbazen ons keer op keer hoe snel hij ze ziet! Tyson heeft er oog voor!

Jeff hebben we geleerd om handkusjes uit te delen en deze deelt hij ongelimiteerd uit aan iedereen die ze graag ontvangt. Tijdens de safari roept hij Kelly steeds in de auto voor ons en blaast haar ook een zoen toe, bloeit hier iets op?

Als we gaan varen gaan we op zoek naar hippo’s, we zien er een hoop maar komen niet te dichtbij want ze kunnen als ze willen best snel zwemmen. We zingen liedjes en zwaaien naar de kindjes en begeleiders in de andere boten. We verbazen ons steeds over de grootte van deze hippo’s, vooral als we ze later op de waterkant mogen zien bij het kamp. De kinderen ( en begeleiders ) kijken hun ogen uit. Aan het eind van de boottocht is het altijd een wedstrijd welke boot er als eerst de kant raakt.

Tijdens de wandeling op Crescent Island zien we een heleboel Giraffes, we proberen allemaal heel stil te zijn want dan kunnen we heel dichtbij komen. Wat zijn ze mooi, wat hebben ze een lange nek en wat lopen ze elegant! Tyson, onze wilde dierenspotter, gaat in z’n eentje op een afstandje even zitten om deze mooie dieren even goed te bekijken!

De kindjes houden de wandeling goed vol! De allerkleinsten van Asante, Jeff en Francis mogen lekker bij een begeleider op de rug, dat is fijn!  Aan het einde van de wandeling krijgen we allemaal wat lekkers en limonade.

Tussen alle activiteiten door worden er veel spelletjes gespeeld, er worden veel armbandjes gemaakt van de loomingbandz en we spelen onder andere het Nederlandse spel “Wie is het “? John is hier erg goed in en speelt een tijdje samen met Peter tegen Mary en Jeff.

Gedurende de week mogen de kindjes, zoals elk jaar, kleding uitzoeken. Ze worden allemaal van top tot teen in het nieuw gestoken. Dit jaar is er zelfs een sponsor die voor ieder kindje een pet, sjaal en muts heeft, met mooie kleuren en streepjes. Wat staat alles ze goed en wat zijn ze er blij mee! Trots showen ze hun nieuwe kledingstukken, wat zijn ze blij!

Op de laatste dag, de dag waarop iedereen zich voorbereid op de bonte avond, worden de kindjes geschminked. Ze mogen zelf uitkiezen hoe ze geschminked willen worden, veel meisjes kiezen voor een vlinder, de meeste jongens willen er wat enger uitzien, zij worden een leeuw. Ook worden de nagels gelakt, met glitters gestrooid, de kindjes zijn klaar voor vanavond!

Tijdens de bonte avond wordt er veel gedanst en gezongen, de kindjes hebben samen een stukje ingestudeerd, ze zingen en dansen, wat doen ze het goed! Zoals elk jaar doen de begeleiders weer het toneelstukje met het vliegtuig, hiervan vliegt altijd een motor in brand en dan wordt er een grote emmer water over de begeleider gegooid die de motor speelt die in brand is gevlogen. Zoals elk jaar moet iedereen hier erg om lachen! Een aantal begeleiders hebben een “limbo-dansact “ georganiseerd waarbij iedereen mee mag dansen en dat gaat heel goed met die Afrikaanse heupjes.

Moe maar voldaan maakt iedereen zich klaar om naar bed te gaan. Zoals elke avond gaan we gezellig met z’n allen onze tanden poetsen. We hebben allemaal een toilettasje gekregen met hierin onder andere wat zeep, een tandenborstel, tandpasta en een zaklampje. Dit moet allemaal mee naar de wastafel, het lampje is hard nodig want het is al heel snel donker. Daarna lekker de tent in en slapen, dromen over alle leuke dingen die we hebben gedaan, met een grote lach op ons gezicht. De kindjes worden nog even goed en warm ingestopt en er wordt afgesloten met een dikke knuffel. Lala Salama lieve kindjes, tot morgen!

Op de laatste dag houden we nog een zeskamp waarbij we onder andere gaan spijkerbroekhangen, degene die het langst blijft hangen heeft gewonnen. Er wordt ook zakgelopen, degene die het snelste bij de finish is heeft gewonnen. Eigenlijk is iedereen een winnaar, want we doen allemaal ons best en hebben vooral veel plezier!

Aan het einde van deze laatste dag heeft begeleider Elske een grote verrassing voor de kindjes! Ze heeft voor alle kindjes van Asante een deken gemaakt met daarop hun naam. Wat een groot cadeau en wat heeft ze de kindjes verrast! Heel bijzonder vinden we dit allemaal, ze heeft ons allemaal ontroerd hiermee! Bedankt lieve Elske, voor al jouw liefde voor de kindjes van Asante, je hebt ze heel blij gemaakt en wat een mooie afsluiting van dit bushcamp!

Nu lekker naar huis, nagenieten van weer een geweldig kamp en komende nacht slapen onder een prachtige, liefdevolle, warme deken met een lach van oor tot oor! Tot volgend jaar!

Esther